دلخوشی ها

از این خانه رفته ام...

farahmand — Thu, 05 Nov 2009 23:35:19 GMT

با سلام به همه دوستان عزیز

من مدتی است از این تارنما به طور موقتی به خانه ای دیگر رفته ام.

منتظر دیدارتان در خانه جدید هستم

حرف هاي هاشمي و راهي كه آنها نمي‌خواهند

farahmand — Wed, 29 Jul 2009 00:11:18 GMT

همه نگاهها در انتظار نماز جمعه اي بود كه در آن هاشمي خطيبش باشد تا پرده از سكوت35 روزه خود در پس انتخابات رياست جمهوري بردارد. هاشمي آمد و آنگونه كه انتظار مي‌رفت بديع ترين نماز جمعه تهران بر پا شد، نه صفوف آن صفوف هميشگي بود و نه شعارها، شعارهاي سي ساله، فرياد اعتراض به چين و روسيه به جاي رقيبان هميشگيشان آمريكا و انگليس نشست و اين گاز اشك آور نيروهاي حافظ نظم بود كه اشك از چشم ها مي‌گرفت. هاشمي در ميان شعارهاي دو گانه نمازگزاران و حاضران انبوهي، كه برخي خبرگزاري ها آن را بيش از يك ميليون تن برآورد كردند و شكوه اين حضور، امام نماز را به خاطره‌هاي سي سال پيش و نماز جمعه‌هاي مرحوم آيت الله طالقاني در سال 58 برده بود، سبد پيشنهادها و راه حل خود را براي عبور از بحراني كه عالي ترين مقام جمهوري اسلامي آنرا "فتنه‌اي عميق و گسترده" توصيف كرده بود، ارئه باز كرد.پيشنهادهايي كه طرح هركدام با فريادهاي "الله اكبر" صدها هزارتن در دانشگاه تهران و خيابانهاي اطراف مورد استقبال واقع مي‌شد.

روز سي و چهارم

farahmand — Thu, 16 Jul 2009 06:06:05 GMT

حضور اكبر هاشمي رفسنجاني در مقام خطيب نماز جمعه فردا به بحث انگيز ترين موضوع اين روزها تبديل شده است ، اينكه هاشمي در پس سكوت 34 روزه خود در خصوص نتيجه و پي‌آمدهاي انتخابات دهمين دور رياست جمهوري از چه چيزي سخن خواهد گفت، اينكه آيا نمازگزاران اين جمعه نيز همچون ساير نمازهاي جمعه از يك طبقه خاص خواهند بود يا آنكه اين بار همه خواهند رفت هم موافقين و هم معترضين، اينكه ميهمانان و نمازگزاران ويژه فردا چه كساني هستند، پرسش‌هايي است كه نه تنها در اندك سايتهاي موجود و بي رمق خبري نزديك به اصلاح‌طلبان مطرح مي‌شود بلكه حتي مي توان گفتن , از اين موضوع را با چند دقيقه‌اي نشستن در يك ايستگاه اتوبوس يا ايستادن در يكي از صف هاي معمول و هر روزه بارها و بارها از زبان مردم شنيد.

اما اين تنها اصلاح‌طلبان و مردم ناراضي از نتايج اعلام شده انتخابات نيستند كه محور سخنان چند روزه خود را بر پايه حضور هاشمي و احتمالات حواشي اين حضور استوار كرده اند، حاشيه هايي كه چه بسا پر رنگ تر از متن ظاهر شود. در سوي ديگر رسانه هاي وابسته به طيف حامي دولت نيز با ارسال نامه، انجام مصاحبه هاي متعدد و نوشتن يادداشت نگراني خود را از اين بابت پنهان نكرده اند.

سایت «رجا نیوز» از اصلي ترين وب سایت های حامی محمود احمدی نژاد در مطلبی که مدعی است جمعی از دانشجویان دانشگاه های تهران خطاب به هاشمی نوشته شده و با اشاره به اینکه" نمازگزاران به هاشمی اعتراض خواهند کرد" محملي نيز براي اين اعتراض آماده كرده و به نقل از اين نامه خطاب به هاشمي عتاب مي‌كند كه:" زمینه را برای شناخت بهترکسانی که با استفاده از وجهه شما، قصد تخریب انقلاب را دارند و در پشت شما پناه گرفته اند، فراهم کنید و هرگونه سنگ اندازی در مقابل جریان عدالت خواهی ملت را «حرام» اعلام کنید".

"جهان نیوز" از دیگر سایت های حامی احمدی نژاد در مطلبی قابل تامل و همسو با رجا نيوز در این باره مي‌نويسد:" همزمان با اعلام حضور آیت الله هاشمی در نماز جمعه این هفته تهران، برخی جریانات سیاسی با اهدافی خاص، سعی در تحریک نمازگزاران تهرانی در سر دادن شعارهای تند علیه رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام را دارند"

همچنين در خبرهاست كه ميرحسين موسوي و محمد خاتمي از جمله ميهمانان ويژه اين مراسم هستند، گرچه هنوز اين خبر از سوي اين دوچهره و نزديكان آنها رسما اعلام نشده است . اما حاميان آنها فراخوان‌هايي براي حضور معترضين و شاكيان در اين روز منتشر كرده اند. اگر فرض را بر حضور هر دو گروه آنهم با هدف "اعتراض" بگذاريم يعني گروهي در اعتراض به مواضع هاشمي در انتخابات و سكوت چهار هفته اي و گروهي ديگر در اعتراض به نتيجه اعلام شده انتخابات، بايد روزي دشوار و ملتهب را پيش بيني كرد.

تا اينجا مشخص است كه عمده كساني كه نيت كرده اند تا روز جمعه را حتما در اين "فريضه عبادي – سياسي" شركت كنند براي چه هدفي است، اما آنچه كه در لايه‌اي از غبار گمانه زني و ابهام فر رفته است راز سكوت هاشمي است، آيا هاشمي موضعي را اعلام خواهد كرد كه در بيانيه مجمع تشخيص مصلحت نظام آمده بود يعني "تمكين به نظر شوراي نگهبان"؟ آيا هاشمي همچون هميشه در مسير دو پهلو گويي و نگه داشتن جانب طرفين قدم خواهد زد؟ يا از چهره به شدت تخريب شده خود در طول دو دوره انتخابات رياست جمهوري دفاع خواهد كرد؟ و چون سه كانديداي ديگر حاضر در رقابتهاي خرداد 88 نتيجه انتخابات را زير سئوال خواهد برد؟ روز دشوار هاشمي رفسنجاني در راه است و همگان با نگراني و دلواپسي چشم انتظار نيمه روز داغ فرداي تهران هستند. هاشمي فردا چه خواهد گفت؟ در داربي فرداي تهران راز سكوت 34 روزه هاشمي از كدام جانب شكسته خواهد شد؟ بايد در انتظار يك طلوع ديگر آفتاب داغ تابستان بود تا راز سر به مهربه عالم عيان شود!

اين يادداشت در وبسايت حزب اعتماد ملي

من، مسعود ده نمكي و 18 تير

farahmand — Thu, 09 Jul 2009 13:06:18 GMT

سه سال پيش زماني كه در روزنامه "صاحب قلم" و در كنار مجتبي فتحي عزيز كار مي كردم. به مناسبت 18 تير گفتگويي داشتيم با "مسعود ده نمكي" يكي از افرادي كه در حادثه كوي دانشگاه نقش مهمي را ايفا كرده بود. در اين مصاحبه ده نمكي سخنان جالبي را گفت او اصرار داشت كه او اصلا در شب ماجرا حضور نداشت و تاكيد كرد: اگر ما آن شب بوديم که نمي‌گذاشتيم سه شبانه روز طول بکشد، همان شب اول غائله را تمام مي‌کرديم.

الغرض . . .ليد مصاحبه را با گفتاري از " پريمو لوي" نويسنده ايتاليايي آغاز كردم ، جمله‌اي كه به فاجعه "هولوكاست" اشاره داشت و من احساس مي كردم كه اين جمله مي‌تواند جانمايه هدف ما از بازخواني 18 تير باشد. آنجا كه "پريمو لوي" مي‌‌نويسد: "

«پيش آمده است، پس باز هم ممکن است پيش آيد.
ممکن است در هر جايی پيش آيد.
اين سخن جانمايه‌ آن چيزی است که بايد گفت»

ديروز كه از سر كنجكاوي نامم را در گوگل سرچ مي كردم به وب سايت مسعود ده نمكي برخوردم و درج اين گفتگو در سايت شخص اش، جالب آنكه آقاي ده نمكي نام اين نويسنده را "پري مولوي"! ذكر كرده بود. نكته آنكه آقاي ده نمكي كه اخير با فيلمسازي و كارگرداني خود را در طبقه "فكر روشنها" جاي داده است هنوز كپي پيست كردن را هم احتمالا نمي داند يا شايد هم مي خواست جمله يك فرد بيگانه را به خودي ! تبديل كند.

اين گفتگو را بخوانيد:

پيش آمده است، پس‌ باز هم ممکن است پيش‌ آيد، ممکن است در هر جايي پيش آيد، اين سخن جانمايه آن چيزي است که بايد گفت.
"پريمو لوي"
صاحب‌قلم‌ ـ مجتبي فتحي ـ فرهمند عليپور: «حوصله‌اش را ندارم، بازي ديگر تمام شده است.»
اين حرف‌هاي مسعود ده‌نمکي، مردي است که نامش با حادثه کوي دانشگاه گره‌ خورده است و اکنون پس از گذشت 7 سال نمي‌خواهد درباره 18 تير حرفي بزند، مي‌گويد: نگاهي به قضاياي سال‌هاي 76 تا 78 را در فيلم «کدام استقلال، کدام پيروزي» ترسيم کرده است. فيلمي که هنوز به اکران عمومي در نيامده است و در آن دو جريان سياسي را به دو تيم فوتبال و هواداران آنها تشبيه کرده است. ده‌نمکي در ادامه مي‌گويد: «دانشجويان در 18 تير دعوا را خيلي جدي گرفته بودند، آنها فکر مي‌کردند قرار است استاديوم را بکوبند و از نو بسازند، در صورتي که اين تنها يک داربي بود، مسابقه‌اي که تمام مي‌شود.»
او از دنياي هنر و عرصه سياست مي‌گويد و اينکه اين دو هيچ تفاوتي با همديگر ندارند: «سياست نيز همچون هنر است، کارگردان دارد، بازيگر و گريم دارد و آدم‌هايي که بر حسب شرايط جامعه تغيير مي‌کنند، سياسيون همه بازيگران خوبي هستند!»
ده‌نمکي‌ همچنان آرمانگر است و اين را مي‌توان در نوشته‌هايش، در فيلم‌هايش و در چشم‌هايش به وضوح ديد. مي‌گويد که «او همان ده‌نمکي 15 سال پيش‌ است» زماني که تنها يک روزنامه نگار بوده است با قلمي آتشين، «بدون هيچ تغييري».
در بعدازظهري داغ و تابستاني به دفترش در طبقه‌ چهارم ساختماني در يکي از کوچه‌هاي خيابان شهيد بهشتي (عباس‌آباد) رفتيم تا با مسعود ده‌نمکي حادثه کوي دانشگاه را بازخواني کنيم. حادثه‌اي که ارتباط او با آن تنها بر اثر جريان «سميه‌ و شاهرخ» پيش آمد، او هيچ‌ علاقه‌اي به صحبت کردن در اين زمينه نداشت و در انتهاي پاسخ هر سوالش تاکيد مي‌کرد که به هيچ سوال ديگري در اين رابطه پاسخ نمي‌دهد. شايد به اين خاطر که ده‌نمکي مي‌خواهد يک کارگردان سينما باشد و حرف‌هايش را اين‌بار از طريق پرده‌ سينماها در ميان بگذارد. حاصل اين گفت‌وگو که اينک از نظر مي‌گذرانيد، شايد بتواند چند پرسش را درباره حادثه کوي پاسخ دهد و البته سوالات تازه‌تري را مطرح کند. نگاه ابزاري به جنبش دانشجويي تحت لواي شعار «فشار از پايين چانه‌زني از بالا» باعث شد تا دانشجويان به خيابان بيايند، هزينه بپردازند و آخر سر به آنها بگويند که برويد در خانه بنشينيد و از لحاظ تئوري قوي شويد. هر موقع جريان‌هاي سياسي از دانشجويان بهره‌برداري کرده‌اند، دانشجويان متحمل هزينه شده و گردانندگان آنها در حاشيه امن بوده‌اند.

راه خدا

farahmand — Mon, 06 Jul 2009 21:28:18 GMT

اين بخشي از پستي است كه در 4 دي ماه 86 نوشتم، اما از آنجايي كه كلام بزرگان و پيران در بسياري از مقاطع مي‌تواند براي ما فانوس و سراج راه باشد، خاصه بزرگي چون محمود طالقاني، كه به نظر باز هم بايد بر شمار سالهاي رفته بگذرد تا گوهر بي مانند روح و انديشه او بر همگان هويدا شود. مي‌توان بارها گفت و بارها شنيد تا مگر از رهگذر اين تكرار درس زندگي را هر چه بهتر آموخت.

در آخرين نماز جمعه‌اي كه در شهريور ۵۸ توسط او برگزار شد، طالقاني سخني گفت كه نشان از ژرفاي انديشه و دريافت حقيقت انگيزه پروردگار در فرستادن رسولان خود دارد:" راه خدا راه نجات خلقهاست،راه آزادي انسانهاست،راه خدا نه به سمت آسمانهاست، نه شرق و نه غرب و شمال و جنوب،اراده خدا همين {آزادي انسانها} است."

به نظر مي‌آيد كه هيچ تفسير و تحليلي نمي تواند قدرت اين سخن را زيباتر از آنچه خود طالقاني گفته است بيان كند.

نوستالژی

farahmand — Fri, 03 Jul 2009 21:27:18 GMT

هنوز هم مست مي كند اين شراب طهور!

دانلود کنید و بشنوید

به لاله ی در خون خفته/ شهید دست از جان شسته / قسم به فریاد آخر / به اشک لرزان مادر / که راه ما / باشد آن / راه تو / ای شهید / که راه ما باشد آن راه تو ای شهید / همه به پیش / همه به پیش / به یک صدا / “جاویدان ایرانه عزیز ما”

قسم به اسم آزادی / به لحظه ای که جان دادی / به قلب از هم پاشیده / شهیده در خون غلتیده / که راه ما. باشد آن / راه تو / ای شهید / که راه ما باشد آن راه تو ای شهید / همه به پیش. همه به پیش. به یک صدا. “جاویدان ایرانه عزیزه ما”

قسم به عزم هم رزمان / ستم کشان با ایمان / دل خستگان جان بر کف / دلاوران هم پیمان / که راه ما باشد آن راه تو ای شهید / همه به پیش / همه به پیش / به یک صدا / “جاویدان ایران عزیز ما”

+ اخراج دانشجوی دانشکده خبر از خبرگزاری ایرنا به خاطر حمایت از میرحسین موسوی

+ روزه اس ام اس گرفته ایم !

روزگار "صعب"

farahmand — Wed, 01 Jul 2009 19:45:18 GMT

زيركي را گفتم اين احوال بين خنديد و گفت:

صعب روزي بوالعجب كاري پريشان عالمي است

+با ربط !: "اللهم فک کل اسیر"

+بي ربط 1 : حرف امروز مردم تهران: "اس ام اس" را خدا آزاد كرد.

+بي ربط 2 : هنوز هم نوشتنم نمي آيد.

به كدامين گناه كشته شدي؟

farahmand — Thu, 25 Jun 2009 12:40:18 GMT

وَإِذَا الْمَوْؤُودَةُ سُئِلَتْ ﴿۸﴾بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ ﴿۹﴾ وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿۱۰﴾الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ ﴿۱۱﴾وَمَا يُكَذِّبُ بِهِ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿۱۲﴾

روزهای لعنتی

farahmand — Wed, 24 Jun 2009 12:55:10 GMT

نمی خواهم مطلبم را با " این روزها" آغاز کنم، که یاد این روزها اندوه و بغضم را هر بار بزرگتر می کند، هر چه این بغض را می شکنم، هر بار که در تنهایی گریه می کنم تا مگر اندکی از غم هایم کاسته شود، حاصلی نمی بینم جز آنکه "هفت رنگ این شیشه غم می شود هفتاد رنگ!"

می خواهم تنها سپری شود این روزهای لعنتی،این خیابانهای رنگین، این باتومها، کبودی ها، فریادها، وحشت ها، گریزها،یاس ها، جنازه ها، اشک ها....افسوس ها....

بسیاری از دوستان عزیزم و آنهایی را که دوست دارم اکنون در اوین هستند یا... کاش در اوین باشند!ابطحی، حجاریان؛ تاج زاده، زیدآبادی، و... یا هم کلاسی ام شمشادی..

"این روزها" آنقدر حرف های چرت و پرت از تلوزیون و وزرا و... می شنوم که ... متکی می گوید:انگلیس نیروهایش را با جموجت وارد ایران کرده است؛ یکی نیست بپرسد پس وزارت امور حارجه چرا به آنها ویزا داده است؟

"این روزها" آنقدر زمانه بد شده است! که نه می توان حرفی زد و نه می توان سکوت کرد. این روزها نه در بیان می آید و نه در نوشته؛ شاید تنها در سکوت و یک نگاه بتوان آنرا نوشت. در آخرین نگاه "ندا آقا سلطان" که همه را فریاد زد...

در آبهاي سرعين

farahmand — Fri, 22 May 2009 12:30:10 GMT

ساعت 23 بود که به سرعین اردبیل رسیدیم. آب گرم سرعین فرصتی بود تا خستگی و کوفتگی این روزها به خاطر سفرهای پشت سرهم را از تن به در کنم.

سفر به استان آذربایجان شرقی به دلیل شرکت کروبی در مراسم تشییع آیت الله بهجت لغو شد، به همین خاطر امکان همراهی همه دوستان در یک پرواز نبود و من و گروه خبری با پرواز 6 تبریز و سپس با انوبوس خود را به سرعین رسانیدیم.

کروبی ساعت 18:30 وارد اردبیل شده بود و پس از بازدید از چند محله حاشیه ای و حضور در جمع حاشیه نشین ها به محل استراحت در سرعین رسیده بود.

اين شهر كوچك به دلیل خاصیت درمانی آب گرمش شهرتی جهانی دارد. هتل ها، مهمانپذیرها و رستوران های متعدد شهر چهره ای کاملا توریستی به شهر داده است، ولی اکثر این مراکز در این ایام بدون مشتری بودند! اکثر مهمانپذیرها مجموعه های آب درمانی دارند، فرصت خوبی بود که تنی به آب بزنیم. وقتی مي‌خواستم وارد آب گرم شوم، دیدم کروبی در استخر قدم مي زند و با مسئول كميته سفرها در خصوص اردبيل گفتگو مي كند.

سلام و عليكي كردم وگفتم، حاج آقا نمی دانستم اهل استخر و شنا هستيد،گفت: شنای در استخر که هیچ، چهل ساله كه در دریای پرتلاطم سیاست هم شنا کرده‌ام، بعد با خنده گفت: حتی بعضی وقت ها برخلاف موج!

گفت:عليپور تو چرا شنا نمي كني و همش راه مي‌ري؟ گفتم: يه خورده آسم دارم آب اينجا هم سنگينه، گفت: بهونه نيار جوان، بگو بلد نيستم! بعد شنا كنان يه استخر رو يه دور زد و برگشت! بالاخره ساعت 00:15 بامداد بود که برای شام به رستوران رفتیم.

+بي ربط 1: چند وقت پيش رفته بوديم يزد، ناهار خونه آقاي صدوقي امام جمعه يزد بوديم، سر سفره ناهار يه روحاني اومد پيشم كلي با هم شوخي كرديم، گفت كه طرفدار يكي از كانديداهاست منهم يكي دوتا جك از همون كانديدا براش تعريف كردم، پرسيدم چهره شما برايم آشناست! گفت:امام جمعه موقت يزدم. گفتم چه جالب من تا حالا بغل دست يك امام جمعه رو سفره غذا ننشستم. خنديد و گفت: فكر كردي ما آدم مي خوريم؟! كلي خنديدم، خدا حفظشون كنه واقعا انساني وارسته و شخصيتي جذاب و خوش فكر هستند.

+بي ربط 2: بر خلاف ائمه‌جمعه‌اي كه اين چند وقت توي سفرهايي كه با كروبي داشتم، ديدم امام جمعه اردبيل "عاملي" خيلي جوان به نظر مي رسيدند، ايشونم انصافا سيد وارسته‌اي هستند و از سخنان اندكشان ميشد فهميد كه داراي انديشه‌اي باز و روشن هستند.

+ از سفرهاي استاني اين چند وقت داستانهايي دارم كه بعد از انتخابات منتشر خواهم كرد.